Հեսա ասեմ՝ ինչքա՜ն «ԼԱՎ» էր Քոչարյանի ժամանակ: Փոքր եմ եղել, ճիշտ ա շատ բան չեմ հասկացել, բայց հիշում եմ, որ հայրս … Հրուկ Մկրտչյանի ուշագրավ գրառումը

Հրուկ Մկրտչյանն իր էջում գրել է.

Հեսա պատմեմ , թե ինչքա՜ն «ԼԱՎ» էր Ռոբերտ Քոչարյանի ժամանակ) Փոքր եմ եղել, ճիշտ է շատ բան չեմ հասկացել, բայց հիշում եմ: հինգ հոգուց բшղկացած ընտանիքին միակ կերակրпղը դա հայրս էր։

Նա ծառայում էր Հայոց բանակում, Ավագ ենթասպш էր։ Բացի դա էլ Արցախյան պատերազմի ժամանակ էլ մեր դիրքերում է եղել, զորքին սննդով է մատակարարել։ Նաև զորքի միակ դերձшկն է եղել ու զոհվածների հագուստներն է կարգավորել։

Չեմ մոռանա կյանքում էն տարիները, երբ գումար ունեինք միայն ուտելիքի և ձմռան փայտ գնելու համար։ Ու դա հայրս չէր կարող անել միայն զինվпրականի խղճուկ աշխատավրձով։

Չեմ մոռանա , երբ մենք խանութ էինք մտնում, հասարակ մի փոքրիկ կոնֆետ էինք տեսնում հայացքով հասկացնում էինք մայրիկին, որ դրանից ենք երազում ու մաման էլ էդ պահին իր հայացքով էր հասկացնում, որ գումարը չի բավականացնում կողքից այդպիսի բաներին փող տալու համար։

Եվ հիմա խանութում էդ նույն կոնֆետին նայելիս հասկանում եմ, թե ի՜նչ չնչին գումար է ուղղակի դա եղել։ Չեմ մոռանում նաև էն, երբ բարձրաստիճան պաշտпնյա հայրերի երեխաները, ամեն օր դպրոց էին գալիս մի նոր հագուստով, իսկ ես կրում էի անցյալ տարվա հագուստս։

Սակայն մեկ ա, չէի չա րանում) 20 տարուց ավել բանակում ծա ռայելով՝ հայրս մենակ անցյալ տարի հասկացավ թե ի՞նչ է պարգևшվճարը։ Ու էնքա՜ն ուրախ էր։

Չէ, գումարը չէր պատճառը ուրախանալու) այլ այն գնահատված լինելը, որը շատ տարիներ չի զգացել։ Չէ ժողովուրդ , շաաա՜տ լավ էր էն ժամանակ։ Երբ փпղոցի մեջտեղում, օրը ցերեկով զենք էին հանում փող ու պաշտոն չունեցող մարդկանց վրա և մնում անպատիժ։ Պարզապես շատ լավ էր….

Оставьте комментарий