Նրանց հայրենիքը ասիգ չէ, անիգաադրբեջանն է … Դավիթ Ղամբարյան

Հուսով եմ շատերն են հիշում « Ինչու է աղմկում գետը» ֆիլմը: Մի դրվագ կա, որը հանճարեղ Հրաչյա Ներսիսյանին մինչև վերջ էլ չի հաջովել լավ խաղալ:

Հրաչյա Ներսիսյանի հերոսը, երբ որ պատմում է իր զգացմունքների մասին ու ասում է, թե անքան մոտ էի, այնքան մոտ, բայց չէի կարողանում մտնել տունս, ինչքան էլ, որ փորձել է լավ չի ստացվել: Նկարահանումները Հայաստանում են եղել և նա այդ խոսքերն ասելիս Հայաստանից նայել է սահմանից այն կողմ, արևմտյան Հայաստանի կողմը: Ու, երբ նրան հարցրել են, թե վարպետ ինչու այդ դրվագը լավ չի ստացվում, պատասխանել է, թե որովհետև հայրենիքս անիգ է, ասիգ չէ…

Հիմա Հայաստանը ռոբերտի ու սեռժի հայրենիքը չէ ու երբեք էլ չի եղել, դրա համար էլ, երկիրը, որը բռնազավթել են, նրանց համար միայն թալանի վայր է եղել ու նրանք միմչև հիմա էլ թքած ունեն, թե Հայաստանի և, թե հայ ժողովրդի վրա: Նրանց հայրենիքը ասիգ չէ, անիգաադրբեջանն է…

Դավիթ Ղամբարյան

Оставьте комментарий