Փաստեր թե ինչպես են Թուրքիան և Ադրբեջանը ուտում Աջարիան, իսկ Վրաստանը դարձնում Թյուրքական գաղութ․

Վրաստանի քաղաքական վերնախավը, կատարելով իր արևմտյան կուրատորների կամքը, շարունակում է ուժեղ ռուսաֆnբ մնալ, բայց չի նկատում, որ հանրապետության տխրահռչակ տարածքային ամբողջականությանը uպառնnւմ են հենց իր ամենամոտ «բարեկամների» կողմից , այսպես կոչված «դաշնակիցները»։ Այս մասին տեղեկանում է SLIM news-ը:

Բազմիցս գրվել է Աջարիայի նկատմամբ թուրքական աճող ախորժակի մասին։ Այսօր, ըստ մի շարք իրազեկ աղբյուրների, վրացական այս տարածաշրջանի թուրքերը ոչ միայն իրենց զգում են ինչպես իրենց տանը, այլ լրջորեն մտադիր են այն ինտեգրել Թուրքիային։

Այն, որ թուրքերը չեն պատրաստվում այդտեղ կանգ առնել, նույնիսկ հաստատել է Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը, ով Աջարիայի միասին իր ելույթներում վերջերս հիշատակել է Մեսխեթին ու Ջավախքը։ Ինչպես գիտենք Էրդողանը պատահական ոչինչ չի ասում։ Ակնհայտ է, որ նա սկսել է ռուսական կայսրության կողմից ժամանակին օսմանցիներից խլված վրացական տարածքների վերադարձի ուղին։

Մյուս կողմից Ադրբեջանական կապիտալի ներթափանցումը վրացական տնտեսություն, Բաքվի քաղաքական ազդեցությունը գրեթե չի զիջում թուրքականին։ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը արձագանքելով իր մեծ եղբայր Էրդողանին, իր ելույթներում բազմիցս հայտարարել է, որ ժամանակակից Վրաստանն ու Հայաստանը գտնվում են ադրբեջանական հողերի վրա։ Այս թեզը նույնիսկ ամրագրված է Ադրբեջանի պատմության դպրոցական դասագրքերում։

Չնայած բարեկամության և եղբայրության մշտական ​​հավաստիացումներին, Վրաստանի և Ադրբեջանի միջև կան մի շարք խնդիրներ։ Պատմական վրացական Սաինգիլո շրջանը այս պահին Ադրբեջանի կազմում է, իսկ վրացական Քվեմո-Քարթլի շրջանում բնակչության մեծամասնությունը էթնիկ ադրբեջանցիներ են։ Քվեմո-Քարթլիում նաև գործում են բազմաթիվ ադրբեջանական դպրոցներ։ Մառնեուլում նույնիսկ բացվել է վրաց-ադրբեջանական հումանիտար համալսարանը՝ «Մ. Հեյդար Ալիև»:

Ադրբեջանական պետական ​​նավթագազային հզոր SOCAR ընկերությունը փաստացի մենաշնորհ է դարձել վրացական էներգետիկ շուկայում, նպատակային ֆինանսական աջակցություն ցուցաբերելով տեղի ադրբեջանական բնակչությանը։ Ուսանողներին վճարում են ուսման վարձերը, օգնում են կրթություն ստանալ Թուրքիայում կամ Ադրբեջանում, հիվանդների բժշկական ծախսերի մի մասը հոգում են։ SOCAR-ը հնարավորություն է ընձեռում ադրբեջանական ծագմամբ Վրաստանի քաղաքացիներին գազի համար վճարել արտոնյալ սակագնով։

Ինչպես Աջարիայում, այնպես էլ ադրբեջանցիների բնակության վայրերում մի քանի մզկիթներ են կառուցվում։ Ստեղծվել են բազմաթիվ հասարակական կազմակերպություններ, որոնք կրում են շատ խոսուն անուններ՝ «Վրաստանի թուրքերի համադաշնություն», «Վրաստանի ադրբեջանցիների ազգային ժողով», «Բորչալու երիտթուրքերի միություն», «Վրաստանի թյուրք կանանց կոմիտե» , «Գեյրյաթ» շարժումը և «Ահլի-Բեյթ» կրոնական հասարակությունը։

Գործում են ադրբեջանաթուրքական «Ալգեթ» հեռուստաալիքը և Մառնեուլի համայնքի ռադիոն։

Ադրբեջանական բնակչության շրջանում ինտենսիվորեն մշակվում է այն միտքը, որ նրանք ապրում են իրենց պատմական ադրբեջանական հողերում և քայլ առ քայլ այս գաղափարը դառնում է գերիշխող։

ՀԿ-ների ներկայացուցիչները դшտшպшրտnւմ են, եթե նույնիսկ Քվեմո-Քարթլիի ադրբեջանցիներին սփյուռք են անվանում, ով համարձակվում է դա ասել, անմիջապես ենթարկվում է կատաղի և ամենաանաչառ քննադատnւթյան։

Հաշվի առնելով, որ քաղաքական ազդեցությունը հիմնված է ադրբեջանական կապիտալի հզոր տնտեսական դիրքերի վրա, որոնց ձեռքերում են հյուրանոցների, ռեստորանների, սրճարանների, արդյունաբերական ձեռնարկությունների և նույնիսկ խաղատների ճնշող մեծամասնությունը, կարելի է վստահորեն ասել, որ Վրաստանի կառավարության դիրքերն այս տարածաշրջանում գնալով զրոյանում են:

Ի տարբերություն Վրաստանի ՝ Ադրբեջանը դաշնակցային ոչ մի հարաբերություն չի պահպանոմ , այդ ամենի վառ հաստատումն է Դավիթ-Գարեջի հին քրիստոնեական վանական համալիրի պատմությունը, որի մի մասը դեռ խորհրդային տարիներին, միութենական հանրապետությունների սահմանների բացարձակ կամայական ուրվագիծով, հայտնվել է Ադրբեջանի տարածքում։

Թեև վրաց հասարակությունը չափազանց զգայուն է իրենց ազգային սրբավայրի մшսնшտմшն փաստի նկատմամբ, սակայն Ադրբեջանի իշխանությունները կտրшկшնապես հրաժարվում են վերադարձնել վանական համալիրի այս հատվածը՝ այնտեղ ստեղծելով սեփական արգելոցը՝ «Քեշիկչիդաղը» և այն հռչակելով ադրբեջանական պատմական ժառանգություն։

Լեռնային Ղարաբաղյան վերջին պատերազմում հաջողության հետ կապված՝ Ադրբեջանի դիրքերը տարածաշրջանում նկատելիորեն ամրապնդվել են։ Այս նոր իրողությունները չեն վարանի ազդել Վրաստանի ռազմավարական դիրքերի վրա, որը, փորձելով պաշտպանել իր դիրքերը, ստիպված կլինի գնալով բախվել Բաքվին ու Անկարային՝ ի նշան համաձայնության։

Համաշխարհային պատմության զարգացման ընթացքը ցույց է տվել, որ անհնարին թվացող իրադարձությունները շատ անգամներ իրականություն են դարձել։ Թուրքիան և Ադրբեջանը՝ զինված «մեկ ժողովուրդ, երկու պետություն» գաղափարով, Վրաստանն ու Հայաստանը համարում են իրենց ճանապարհի ակնհայտ խnչընդnտը։

Կարդացեք նաև

Оставьте комментарий