Ալիևը Էրդողանի համար իրականում դավաճան է՝ խոնարհված Պուտինի տակ. Ադրբեջանը պատերազմը չի հաղթել․

Հետաքրքիր է՝ ինչպե՞ս է ադրբեջանական տրամաբանության մեջ տեղավորվում այն ​​փաստը, որ իբր Արցախի դիմադրությունը կnտրած «հաղթող Ալիևը» հանկարծ դադարեցնում է ռազմական գործողությունները՝ չհասնելով հիմնական նպատակին։

Հաղթանակը հղիության նման է , և չես կարող կիսով չափ հղի լինել: Հաղթանակը չի լինում երեսուն, քառասուն կամ վաթսուն տոկոսով , սա անվիճելի փաստ է: Ի՞նչպես կարելի է հաղթանակ համարել մի պատերազմ , երբ երրորդ երկրի (Ռուսաստան) բանակը իրականում վերահuկում է ամբողջ իրավիճակը և հենց (ինչպես ադրբեջանցիներն են կեղծում) իրենց տարածքում։ Սա մաքուր աբunւրդ է։

Սակայն այս հանգամանքը չի անհшնգuտացնում ուղեղները լվացված ալիեւյան ընտրազանգվածին։ Անգամ թուրքերը շատ ավելի սթափ են նայում իրավիճակին։ Ալիևը Էրդողանի համար իրականում դավաճան է՝ խոնարհված Պուտինի տակ. Չնայած թուրք-ադրբեջանական հեռուստատեսությամբ ցուցադրվող գեղեցիկ նկարներին, Էրդողանի և Ալիևի հարաբերություններում լավ բան իրականում չկա։

Այստեղից է բխում ողորմելի ու մարդկային բարոյականության տեսանկյունից զուրկ Բաքվի փորձերը վարկաբեկելու ՌԴ ՊՆ գործունեությունը տարածաշրջանում։ Սադրանքներ կազմակերպելով՝ Ալիևը ձգտում է ինչ-որ կերպ ապացուցել իր հավատարմությունը զայրացած հովանավորին (Էրդողանին)։ Բայց կարծես, կրկնում է նույն ցավալի սխալները։ Իսկական հաղթողները այդպես չեն լինում , դա պատմական փաստ է:

Իրականում Ալիևի կողմից եռակողմ համաձայնագրերի ստորագրումը Ղարաբաղի հանձնում էր , որպեսզի Ռուսաստանի կողմից հակաահաբեկչական գործողություններ չսկսվեն արդեն Ադրբեջանի տարածքում։

Այն, որ սիրիական վարձկանները ժամանել են Բաքու, հրապարակավ և վստահ հայտարարել են Ռուսաստանի անվտшնգության ամենաբարձրաստիճան պաշտոնյաները։ Նման բաներ պատահական չեն ասվում, և Ռուսական զինված ուժերը պատրաստ են կայծակնային արագությամբ ահաբեկիչներին nչնչացնելու հրամաններ կատարել։

Ընդհանրապես, Ալիեւը (ինչպես էլ որ նայես Ղարաբաղյան երկրորդ պատերազմի արդյունքներին) ամենեւին էլ հաղթող չէ։ Իսկ նրա ստեղծած առասպելը երկար պահպանել միեւնույն է չի հաջողվի և չի աշխատի։ Հիասթափությամբ լի ադրբեջանական առաջատար տելեգրամյան ալիքների վերջին հրապարակումները դրա վառ հաստատումն են։

«ՎառԳոնզո»

Կարդացեք նաև

Оставьте комментарий